Wiersze o tęsknocie za miastem dzieciństwa i rodziną
Chociaż jest to strona historyczna - chciałbym czytelnikom przedstawić nieco szczególnej poezji. Jej przesłanie jest zawsze aktualne - tęsknota emigranta za miastem swojej młodości i rodziną. Autorką ich jest Barbara Ewa Kobos-Kamińska, pedagog, tłumaczka, poetka. Mieszka w Lund, starym uniwersyteckim mieście w Skanii, w południowo-zachodniej Szwecji. Przedtem przez 19 lat mieszkała w Oleśnicy.
Strony tytułowe tomików poezji wydanych w Szwecji.
|
|
Niektóre strofy
O lipie w ogrodzie
|
Moje drzewo ma kilka obliczy. Wiosną, radosne, prosi o narodziny. Latem nuci melodie do słońca. Jesienią wylewa łzy, jakby kończyło się życie. Zimą stoi z oszronionymi gałęziami, ozdobione gwiazdami nocy. 1969 |
Zagraj mi wietrze melodię na konarach i gałęziach, a ja zaproszę smutne twarze skryte w szuwarach na koncert szeleszczących liści. Zmierzchem jesiennym, gdy dni umykają a słowa tracą sens, wsłuchają się w nokturn szumiącej lipy. 1974 |
Bielą owinięte drzewa oczekują wiosny, miasto dzieciństwa wynurza się ze snu, zburzone ściany domu, z których czerpię ciszę, inni w pamięci, ich głosy powracają. Wiatr mierzwi moje włosy, bym wyszła z cienia, nie szeptała po kątach, lecz poszła wzdłuż rzeki, jak moja niebieska wstążka, by odnaleźć łódkę, ślad zabaw dzieciństwa. 1986 |
Cienie drzew wychylone zza płotu, pajęczyna na starych konarach, suche liście szeleszczą nutą zimy, dzień odchodzi w bezdźwięcznym uśmiechu. Ślad zachodzącego słońca zakreślam w pamięci. 1994 |
To się dzieje gdy powracam
co kilka lat w tamte strony
wszystko co zapamiętałam
tak bardzo przemienione.
Widzę kręte poręcze schodów
w naszym starym domu
słyszę wygrywany
taniec dla bezsennych.
Czuję puls niepokoju
w alei do kamieni
wspominam przedostatnie
pożegnanie.
Proszę świat o wspomnienia
choć je przykrywają powieki
wszystko zda się dalekie
powoli dotykam kamień.
lipiec 2003
Tak, jak drzewo trwa w nieładzie przyrody,
tak człowiek zmaga się z życiem.
Z kraju do kraju przebijał się w lęku
Przedzierał się przez targany świat
Wyłaniał się z tłumu by trwać nieskończenie.
Mój Ojciec
Mam w oczach obraz gdy na mnie czekał
Niewielki - dla mnie największy -
Stał w szeroko otwartych drzwiach
W twarzy tkwiła nie zdjęta trwoga
Mówił bezustannie
Skarżył się żartobliwie
Zbierał myśli
Zmagał z samotnością
Zamyślony zasiadał w fotelu
Z tęsknotą w głosie,
Wciągał mnie do wspomnień
Gawędziarz mojego dzieciństwa
Między rozmową a ciszą
W mojej pamięci trwała
Nasza rodzinna przystań...
Mój kamienny smutek.
24 lipca 2005
Dedykuję Mojemu Ojcu
W obrazie moich wspomnień
widzę skrawek ziemi
pod niebem ciężkim chmurami -
niewielkie miasto nad rzeką.
Jakbym tam właśnie przyszła...
Przestawiam słowa, każde w inną stronę
dla uchwycenia tropu, wątku,
by z myśli próbować spisać
moje tam dzieciństwo,
moje tam życie.
... i tam zastała:
Tamte zaułki, kamienne ulice,
mój rodzinny dom Za Bramą,
tamte myśli, fascynacje, rozterki,
tamte epizody na miarę wydarzeń.
Jakbym tam zmagała się z wiatrem...
Przez uchylone tamte okna, drzwi
widzę tamte lipy poprzetykane słońcem
i pajęczynę rozpiętą na sieci gałązek,
wietrznie i mżysto zapadający tamten wieczór,
gdy jesień mgłą wkradła się do tamtego ogrodu.
... i z życiem.
Gdy we śnie dzieckiem przywołują mnie
dawne głosy z tamtego podwórka,
przychodzą tamte, na jawie zatarte,
twarze z nieodłącznym uśmiechem.
Jakby tłem mojego życia było oddalenie...
To ukryte we mnie tamto istnienie,
nie zjawia się z wymowności słów,
pozostaje ucieczką w przeszłość
moich zamkniętych wspomnień.
W innym domu,
na innej ulicy innego miasta,
w innym kraju,
zza innego okna dosięga mnie
inna jesień.
wrzesień 2004
Można mieć nadzieję, że Barbara Ewa Kobos-Kamińska trafi poprzez te wiersze i przekłady do skarbnicy kultury oleśnickiej.
W zorganizowanej 8 czerwca 2009 r w Oleśnicy wystawie "Ślady. wspomnienia ." poświęcone pamiątkom kultury żydowskiej w powiecie oleśnickim, towarzyszyło również skromne wydawnictwo zatytułowane "W trwałości niezapomnienia" zawierające wiersze związane z Holokaustem, autorstwa Barbary Kobos Kamińskiej, wydane przez PCEiK , zaprojektowane przez D. Obrębską - Kubik.
Teksty Barbary Kobos Kamińskiej zamieszczone w Zwojach :
Wiersze autorki na innych polskich stronach www.