Zobacz widok od tyłu.
Historia budynku z ul. Lwowskiej 25-29
Zobacz widok od tyłu.
Powstanie powyższego budynku było związane z ogłoszeniem Oleśnicy w 1850 r. miastem garnizonowym. Na jego wybudowanie wpłynęło przybycie 7 maja 1860 r. do Oleśnicy 2. Śląskiego Regimentu Dragonów, który od 1862 r przyjął nową numerację - nr 8, oraz zwycięska wojna Prus nad Francją (uzyskano olbrzymie reparacje wojenne). To wszystko spowodowało, że po 1871 r. rozpoczęto w mieście budownictwo koszarowe. Ten właśnie budynek powstał jako koszarowiec, dla potrzeb Regimentu Dragonów. Ówcześnie leżał przy Nachodstrasse nr 10 (a, b, c).
Widok budynku koszarowego z końca XIX
Na powyższym zdjęciu pokazano ogólny widok budynku ok. 30 lat po wybudowaniu. Z jego lewej i prawej strony stały budynki pomocnicze - najprawdopodobniej stajnie i ujeżdżalnie. Z tyłu znajdował się duży plac do ćwiczeń i na jego końcu parterowe budynki. Jeszcze nie był otoczony wysokim murem. Został wybudowany w 1872- 1873 r. Równocześnie wybudowano przy obecnej ulicy Wojska Polskiego kompleks koszarowy dla sztabu i żołnierzy - tzw. Czerwone Koszary.
W rozpatrywanym budynku, jak to wynika z niektórych informacji, znajdowało się przejściowo m. in. Kasyno oficerskie Regimentu Dragonów. Prawdopodobnie mogły znajdować się w nim i inne pomieszczenia - może mieszkania dla młodszej kadry dowódczej?
W związku z rozwojem karabinów maszynowych powstają oddziały uzbrojone w tę broń i zostają, jako wydzielone pododdziały, włączone do różnych jednostek. Jeden z nich o numerze 8 (MGAbt nr 8) trafia do Oleśnicy w 1904 r. i zostaje przydzielony do Batalionu Jegrów nr 6. Na swoje lokum uzyskuje cały rozpatrywany budynek koszarowy. Prawdopodobnie wówczas kasyno oficerskie przeniesiono (1905 r.) do nowo wybudowanego pałacyku, a budynek zostaje przebudowany do nowych potrzeb.
Po przeprowadzeniu przebudowy, zewnętrzny widok budynku ulega urozmaiceniu. Na dwóch szczytach wmurowano płyty herbowe. Na wierzchołku środkowego szczytu umieszczono maszt z chorągiewką pokazującą datę 1872. Może była to data postawienie wiechy lub wybudowania koszar. Poniżej jego usytuowano płaskorzeźbę z datą 1872- 1873 i jakąś inskrypcją zawierającą jedno słowo (może uda się je odczytać po wykonaniu zdjęcia lepszym aparatem).
 |
 |
 |
|
Dookoła placu wybudowano wysoki ceglany mur z dwiema bramami - wjazdowa i wyjazdową (ta zachowała się wraz z otaczającym murem).
Po 1920-1922 r. następuje przebudowa kilku budynków koszarowych na budynki mieszkalne. W rozpatrywanym budynku pierwszą bramę (10a) zajmuje oddział szpitala miejskiego, pozostałe pomieszczenia - Biblioteka Ludowa i zapewne lokatorzy. W byłych salach wykładowych umieszczono w 1923 r. szkołę specjalną (tam planik z 1928 r.). Plac ćwiczeń zostaje ograniczony powierzchniowo i podzielony pomiędzy różnych właścicieli.
Po 1945 r. cały budynek i budynki szkoły specjalnej przeznaczone zostały do zamieszkania. W byłej ujeżdżalni powstają warsztaty szkolne.
Pomimo tego, że były koszarowiec jest zabytkiem - nie jest ujęty w spisach zabytków (przy tej ulicy zaliczenie budynków do zabytków odbywało się chyba wg zasady "co drugi"). Zabytkowy maszt z chorągiewką przy najbliższym wietrze ulegnie złamaniu i może dojść do nieszczęśliwego wypadku.
19. 02. 2007 Pan Ryszard Bober jak zwykle, pośpieszył z pomocą (dziękuję !) i przysłał zdjęcia zrobione lepszym aparatem (z teleobiektywem).
Zdjęcie płyty z datami. Widać na niej dokładnie daty 1872 i 1873 oraz słowo - inbau (???), co chyba oznacza - w budowie? Czyli, że należałoby przyjmować datę wybudowania budynku na 1873 r.
Herb po powiększeniu stał się rozpoznawalny - przedstawia dawny herb Dolnego Śląska z przepaską i krzyżem. Jednak ma on odmienne kolory od prawdziwych. Po wojnie najpewniej przemalowano orła z koloru czarnego na biały, pole tarczy z koloru zółtego (złotego) na czerwone. Może tylko dlatego nie został skuty.
